Μια εικόνα μπορεί να είναι ακριβή, καλά κορνιζαρισμένη και σωστά επιλεγμένη, και παρόλα αυτά να φαίνεται λάθος. Σχεδόν πάντα οφείλεται σε δύο πράγματα: κρέμεται πολύ ψηλά και είναι πολύ μικρή για τον τοίχο. Και τα δύο μπορούν να αποφευχθούν με λίγες μετρήσεις.
Το ύψος: 145 έως 150 cm μέχρι το κέντρο της εικόνας
Το σημείο αναφοράς δεν είναι η οροφή ούτε το πάνω άκρο της κορνίζας, αλλά το κέντρο της εικόνας. Βρίσκεται στο μέσο ύψος των ματιών, δηλαδή 145 έως 150 cm πάνω από το πάτωμα. Τα μουσεία χρησιμοποιούν αυτή τη μέτρηση εδώ και δεκαετίες, και λειτουργεί και σε κατοικίες.
Έτσι υπολογίζετε το καρφί: Διαιρέστε το ύψος της εικόνας στο μισό, προσθέστε 147 cm, αφαιρέστε την απόσταση μεταξύ του πάνω άκρου της κορνίζας και του σύρματος ανάρτησης. Μια εικόνα ύψους 80 cm με 10 cm χαλάρωση σύρματος θα έχει το καρφί στα 147 + 40 - 10 = 177 cm.
Δύο εξαιρέσεις: Πάνω από έναν καναπέ ή μια συρταριέρα, η εικόνα δεν τοποθετείται στο ύψος των ματιών, αλλά 20 έως 30 cm πάνω από την άκρη του επίπλου. Και σε δωμάτια όπου κυρίως καθόμαστε, όπως η τραπεζαρία, όλα μπορούν να κρέμονται λίγο πιο χαμηλά.
Η μορφή: τα δύο τρίτα του πλάτους του επίπλου
Μια εικόνα πάνω από ένα έπιπλο πρέπει να καταλαμβάνει περίπου τα δύο τρίτα έως τα τρία τέταρτα του πλάτους του. Οτιδήποτε λιγότερο φαίνεται χαμένο, οτιδήποτε περισσότερο πιέζει. Σε έναν ελεύθερο τοίχο, ισχύει η ίδια αναλογία με το πλάτος του τοίχου.
| Έπιπλο κάτω | Εικόνα τουλάχιστον | Καλύτερα |
|---|---|---|
| Καναπές 200 cm | 130 cm πλάτος | 140 έως 150 cm |
| Καναπές 260 cm | 170 cm πλάτος | 180 έως 195 cm |
| Συρταριέρα 120 cm | 80 cm πλάτος | 85 έως 90 cm |
| Κονσόλα 150 cm | 100 cm πλάτος | 105 έως 115 cm |
Εάν δεν υπάρχει διαθέσιμη μια ενιαία εικόνα αυτού του μεγέθους, την αντικαθιστούν πολλές μικρότερες. Τότε όμως αντιμετωπίζονται ως μία επιφάνεια: ίδια απόσταση μεταξύ τους, κοινή εξωτερική άκρη, και αυτή η επιφάνεια μαζί πληροί το μέτρο των δύο τρίτων.
Αποστάσεις στην ομάδα
Μεταξύ δύο κορνιζών υπάρχει απόσταση 5 έως 8 cm. Σε μεγάλες μορφές μπορεί να είναι 10 cm, όχι περισσότερο. Το συχνότερο λάθος σε τοίχους με εικόνες είναι η πολύ μεγάλη απόσταση: Οι εικόνες χάνουν τη συνοχή τους και ο τοίχος φαίνεται ακατάστατος αντί για συγκροτημένος.
Έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό να τοποθετείται η διάταξη πρώτα στο πάτωμα και να φωτογραφίζεται, πριν τοποθετηθεί το πρώτο καρφί. Όποιος θέλει, κόβει τις μορφές από χαρτί περιτυλίγματος και τις κολλάει στον τοίχο. Αυτό ακούγεται περίπλοκο και εξοικονομεί τα μισά από τα τρύπες.
Συμμετρικά ή οργανικά
Υπάρχουν δύο διατάξεις που λειτουργούν αξιόπιστα, και μία που δεν λειτουργεί.
Το πλέγμα. Ίδιες μορφές, ίδιες κορνίζες, ίδιες αποστάσεις. Ήσυχο, επίσημο, ιδανικό πάνω από μπουφέδες και σε διαδρόμους.
Η ανάρτηση σαλονιού. Διαφορετικές μορφές γύρω από έναν νοητό κεντρικό άξονα, μεγαλύτερα έργα κάτω και εσωτερικά, μικρότερα εξωτερικά. Ζωντανό, αλλά απαιτεί ένα σαφές εξωτερικό περίγραμμα.
Η διασπορά. Εικόνες χωρίς κοινή άκρη διασκορπισμένες στον τοίχο. Φαίνεται τολμηρό σε περιοδικά και στο δικό σας χώρο συνήθως τυχαίο.
Φως: το σημείο που καθορίζει το αποτέλεσμα
Μια εικόνα χωρίς δικό της φωτισμό είναι μια γκρίζα επιφάνεια τον χειμώνα μετά τις 4 μ.μ. Τρεις τρόποι οδηγούν στο στόχο:
- Φωτιστικό εικόνας στην κορνίζα, κλασικό, ρίχνει μια ομοιόμορφη λωρίδα στην επιφάνεια και λειτουργεί και χωρίς σύνδεση οροφής.
- Προβολέας από την οροφή, σε γωνία περίπου 30 μοιρών προς τον τοίχο. Πιο απότομα, και η κορνίζα ρίχνει σκιά στην εικόνα, πιο επίπεδα, και η υφή του καμβά υπερτονίζεται.
- Επιτοίχια φωτιστικά αριστερά και δεξιά, διαχέουν έμμεσα και αναδεικνύουν την εικόνα διακριτικά, χωρίς να την φωτίζουν απευθείας.
Το χρώμα του φωτός ανήκει στο υπόλοιπο δωμάτιο, δηλαδή θερμό λευκό περίπου 2700 έως 3000 Kelvin. Για ελαιογραφίες και έργα σε χαρτί ισχύει επιπλέον: όχι άμεσο ηλιακό φως, η υπεριώδης ακτινοβολία ξεθωριάζει τις χρωστικές, και αυτή η ζημιά δεν είναι αναστρέψιμη.
Η κορνίζα
Η κορνίζα ανήκει στην εικόνα, όχι στο έπιπλο από κάτω. Μπορεί παρόλα αυτά να ενσωματώσει ένα χρώμα που υπάρχει ήδη στο δωμάτιο, όπως ο παλαιωμένος ορείχαλκος σε φωτιστικά με την ίδια επιφάνεια. Σε έργα σε χαρτί, το πασπαρτού δεν είναι διακοσμητικό, αλλά διαχωριστικό: κρατάει το φύλλο μακριά από το γυαλί και εμποδίζει να κολλήσει εκεί.
Σχετικά έργα θα βρείτε στην ενότητα Εικόνες Τοίχου, κορνίζες στην ενότητα Κορνίζες και τον φωτισμό στην ενότητα Επιτοίχια Φωτιστικά. Πώς κατασκευάζονται τα κομμάτια, ποιες διαστάσεις υπάρχουν και τι σημαίνει ο χρόνος παράδοσης, αναγράφεται στις σελίδες Εικόνες Τοίχου Eichholtz και Κορνίζες Eichholtz.
Συχνές Ερωτήσεις
Σε ποιο ύψος κρεμιέται μια εικόνα;
Το κέντρο της εικόνας βρίσκεται στα 145 έως 150 cm πάνω από το πάτωμα. Πάνω από έναν καναπέ ή μια συρταριέρα, διατηρείται απόσταση 20 έως 30 cm από την άκρη του επίπλου.
Πόσο μεγάλη πρέπει να είναι μια εικόνα πάνω από τον καναπέ;
Περίπου τα δύο τρίτα έως τα τρία τέταρτα του πλάτους του καναπέ. Για έναν καναπέ πλάτους 200 cm, δηλαδή τουλάχιστον 130 cm, καλύτερα 140 έως 150 cm.
Ποια απόσταση πρέπει να υπάρχει μεταξύ δύο εικόνων;
Πέντε έως οκτώ εκατοστά, σε μεγάλες μορφές έως δέκα. Μεγαλύτερες αποστάσεις διασπούν μια ομάδα εικόνων.
Πώς φωτίζεται σωστά μια εικόνα;
Με ένα φωτιστικό εικόνας στην κορνίζα ή έναν προβολέα οροφής σε περίπου 30 μοίρες προς τον τοίχο, θερμό λευκό περίπου 2700 έως 3000 Kelvin. Αποφύγετε το άμεσο ηλιακό φως.