Obraz może być drogi, dobrze oprawiony i odpowiednio dobrany, a mimo to wyglądać źle. Prawie zawsze wynika to z dwóch rzeczy: wisi za wysoko i jest za mały na ścianę. Obu tych problemów można uniknąć, stosując kilka prostych zasad.
Wysokość: 145 do 150 cm do środka obrazu
Punktem odniesienia nie jest sufit ani górna krawędź ramy, lecz środek obrazu. Znajduje się on na przeciętnej wysokości wzroku, czyli 145 do 150 cm nad podłogą. Muzea od dziesięcioleci stosują tę miarę i sprawdza się ona również w pomieszczeniach mieszkalnych.
Aby obliczyć miejsce na gwóźdź: podziel wysokość obrazu na pół, dodaj 147 cm, a następnie odejmij odległość między górną krawędzią ramy a drutem do zawieszania. Obraz o wysokości 80 cm z 10 cm zwisu drutu będzie miał gwóźdź na wysokości 147 + 40 - 10 = 177 cm.
Dwa wyjątki: nad sofą lub komodą obraz nie jest umieszczany na wysokości wzroku, lecz 20 do 30 cm nad krawędzią mebla. W pomieszczeniach, w których głównie się siedzi, np. w jadalni, wszystko może wisieć nieco niżej.
Format: dwie trzecie szerokości mebla
Obraz nad meblem powinien zajmować około dwóch trzecich do trzech czwartych jego szerokości. Wszystko poniżej wygląda na zagubione, wszystko powyżej przytłacza. W przypadku pustej ściany obowiązuje ta sama zasada w stosunku do szerokości ściany.
| Mebel pod spodem | Obraz co najmniej | Lepiej |
|---|---|---|
| Sofa 200 cm | 130 cm szerokości | 140 do 150 cm |
| Sofa 260 cm | 170 cm szerokości | 180 do 195 cm |
| Komoda 120 cm | 80 cm szerokości | 85 do 90 cm |
| Konsola 150 cm | 100 cm szerokości | 105 do 115 cm |
Jeśli pojedynczy obraz o tej wielkości nie wchodzi w grę, zastąp go kilkoma mniejszymi. Są one wtedy traktowane jako jedna powierzchnia: taka sama odległość między nimi, wspólna zewnętrzna krawędź, a ta powierzchnia razem spełnia zasadę dwóch trzecich.
Odległości w grupie
Między dwoma ramami powinno być 5 do 8 cm. W przypadku dużych formatów może to być 10 cm, nie więcej. Najczęstszym błędem w galeriach ściennych jest zbyt duża odległość: obrazy tracą spójność, a ściana wygląda na niespokojną zamiast uporządkowanej.
Sprawdzoną metodą jest ułożenie kompozycji na podłodze i sfotografowanie jej, zanim wbije się pierwszy gwóźdź. Kto chce, może wyciąć formaty z papieru pakowego i przykleić je do ściany. Brzmi to skomplikowanie, ale pozwala zaoszczędzić połowę dziur.
Symetrycznie czy rozrastająco
Istnieją dwa układy, które niezawodnie działają, i jeden, który nie działa.
Siatka. Te same formaty, te same ramy, te same odległości. Spokojne, formalne, idealne nad kredensami i w korytarzach.
Układ salonowy. Różne formaty wokół wyimaginowanej osi środkowej, większe prace na dole i wewnątrz, mniejsze na zewnątrz. Żywe, ale wymaga wyraźnego zewnętrznego konturu.
Rozproszenie. Obrazy bez wspólnej krawędzi rozrzucone po ścianie. W czasopismach wygląda odważnie, a we własnym pokoju zazwyczaj przypadkowo.
Światło: punkt, który decyduje o efekcie
Obraz bez własnego oświetlenia to szara plama zimą od godziny 16:00. Trzy drogi prowadzą do celu:
- Lampka obrazowa na ramie, klasyczna, rzuca równomierny pas światła na powierzchnię i działa również bez podłączenia do sufitu.
- Reflektor z sufitu, pod kątem około 30 stopni do ściany. Bardziej stromo, a rama rzuca cień na obraz, bardziej płasko, a struktura płótna jest nadmiernie podkreślona.
- Kinkiety po lewej i prawej stronie, rozpraszają światło pośrednio i subtelnie podkreślają obraz, nie oświetlając go bezpośrednio.
Barwa światła powinna pasować do reszty pomieszczenia, czyli ciepła biel około 2700 do 3000 Kelvinów. W przypadku obrazów olejnych i prac na papierze dodatkowo obowiązuje zasada: brak bezpośredniego światła dziennego, promienie UV wybielają pigmenty, a to uszkodzenie jest nieodwracalne.
Rama
Rama należy do obrazu, a nie do mebla pod nim. Może jednak przyjmować kolor, który już występuje w pomieszczeniu, na przykład antyczny mosiądz do lamp o tej samej powierzchni. W przypadku prac na papierze passe-partout nie jest ozdobą, lecz dystansem: utrzymuje arkusz z dala od szyby i zapobiega jego przyklejaniu się do niej.
Odpowiednie prace znajdą Państwo w kategorii Obrazy ścienne, ramy w kategorii Ramy do obrazów, a oświetlenie w kategorii Kinkiety. Informacje o tym, jak są wykonane, jakie są wymiary i co oznacza czas dostawy, znajdują się na stronach Obrazy ścienne Eichholtz i Ramy do obrazów Eichholtz.
Często zadawane pytania
Na jakiej wysokości wiesza się obraz?
Środek obrazu powinien znajdować się na wysokości od 145 do 150 cm nad podłogą. Nad sofą lub komodą należy zachować odległość od 20 do 30 cm od krawędzi mebla.
Jak duży powinien być obraz nad sofą?
Około dwie trzecie do trzech czwartych szerokości sofy. W przypadku sofy o szerokości 200 cm, co najmniej 130 cm, a lepiej od 140 do 150 cm.
Jaka odległość powinna być między dwoma obrazami?
Od pięciu do ośmiu centymetrów, w przypadku dużych formatów do dziesięciu. Większe odległości sprawiają, że grupa obrazów rozpada się.
Jak prawidłowo oświetlić obraz?
Za pomocą lampki obrazowej na ramie lub reflektora sufitowego pod kątem około 30 stopni do ściany, o barwie ciepłej bieli około 2700 do 3000 Kelvinów. Unikać bezpośredniego światła dziennego.